Αγαπημενο μου ημερολόγιο,
Σήμερα ήταν μια μέρα γεμάτη φόρτιση και αγωνία για το μέλλον της φίλης μου. Τελικά αυτό που σκεφτόμουν και φοβόμουν όσα χρόνια την ξέρω έγινε δυστυχώς.
Χτες το βράδυ ο άντρας της άπλωσε χέρι επάνω της και το λέω πολύ κομψά για αυτό που μου περιέγραψε. Σκηνές απείρου κάλους έλαβαν χώρα στο σπίτι με αφορμή μία ηλίθια δικαιολογία.
Προφανώς κάπως έτσι ξεκινάνε όλοι οι ηλίθιοι και ανεγκέφαλοι που θέλουν να λέγονται σύζυγοι και πατέρες.
Γιατί το χειρότερο από όλα ήταν , ότι όλα αυτά έγιναν παρουσία των τριών ανήλικων παιδιών τους 10 χρονών ,6 χρονών και 3!!!
Πόσο ακόμα να στιγματιστεί ένα παιδάκι που τρέχει να χτυπήσει στην γειτόνισα κλαίγοντας και φωνάζοντας " Βοήθεια ο μπαμπάς μου χτυπάει την μαμά μου"? Τί να του πεις και τί να του εξηγήσεις αυτού του παιδιού? Πώς να του δώσεις να καταλάβει ότι η μαμά σε κλειδώνει στο δωμάτιο με τα αδελφάκια σου για να πάει στην τουαλέτα και γιατί φοβάται ότι ο μπαμπάς μπορεί να δείρει και εσάς?
Πόσο είμαστε υπεύθυνοι για τις επιλογές μας? Τελικά ξέρουμε τους ανθρώπους που διαλέγουμε να πορευτούμε μαζι τους την υπόλοιπη ζωή μας?
Σήμερα προσπάθησα να την ηρεμήσω και να την βοηθήσω παίρνοντας τηλέφωνο στην στέγη κακοποιημένων γυναικών και να της δείξω με τον τρόπο μου ότι δεν είναι η μόνη και δεν είναι μόνη!
Η υπεύθυνη μας εξήγησε όλες τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθήσουμε και μας συμβούλεψε να είμαστε δυνατές αν όχι για εμάς τι ίδιες , τουλάχιστον για τα παιδιά που φέρνουμε στον κόσμο και που θεωρώ οτι είναι υποχρεωσή μας να τα προστατεύσουμε.Δεν επέλεξαν εκείνα να τα φέρουμε στον κόσμο!! Και αυτό είναι υποχρέωσή μας να μην το ξεχάσουμε ποτέ!!!!!!!!!!!!
Σήμερα ήταν μια μέρα γεμάτη φόρτιση και αγωνία για το μέλλον της φίλης μου. Τελικά αυτό που σκεφτόμουν και φοβόμουν όσα χρόνια την ξέρω έγινε δυστυχώς.
Χτες το βράδυ ο άντρας της άπλωσε χέρι επάνω της και το λέω πολύ κομψά για αυτό που μου περιέγραψε. Σκηνές απείρου κάλους έλαβαν χώρα στο σπίτι με αφορμή μία ηλίθια δικαιολογία.
Προφανώς κάπως έτσι ξεκινάνε όλοι οι ηλίθιοι και ανεγκέφαλοι που θέλουν να λέγονται σύζυγοι και πατέρες.
Γιατί το χειρότερο από όλα ήταν , ότι όλα αυτά έγιναν παρουσία των τριών ανήλικων παιδιών τους 10 χρονών ,6 χρονών και 3!!!
Πόσο ακόμα να στιγματιστεί ένα παιδάκι που τρέχει να χτυπήσει στην γειτόνισα κλαίγοντας και φωνάζοντας " Βοήθεια ο μπαμπάς μου χτυπάει την μαμά μου"? Τί να του πεις και τί να του εξηγήσεις αυτού του παιδιού? Πώς να του δώσεις να καταλάβει ότι η μαμά σε κλειδώνει στο δωμάτιο με τα αδελφάκια σου για να πάει στην τουαλέτα και γιατί φοβάται ότι ο μπαμπάς μπορεί να δείρει και εσάς?
Πόσο είμαστε υπεύθυνοι για τις επιλογές μας? Τελικά ξέρουμε τους ανθρώπους που διαλέγουμε να πορευτούμε μαζι τους την υπόλοιπη ζωή μας?
Σήμερα προσπάθησα να την ηρεμήσω και να την βοηθήσω παίρνοντας τηλέφωνο στην στέγη κακοποιημένων γυναικών και να της δείξω με τον τρόπο μου ότι δεν είναι η μόνη και δεν είναι μόνη!
Η υπεύθυνη μας εξήγησε όλες τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθήσουμε και μας συμβούλεψε να είμαστε δυνατές αν όχι για εμάς τι ίδιες , τουλάχιστον για τα παιδιά που φέρνουμε στον κόσμο και που θεωρώ οτι είναι υποχρεωσή μας να τα προστατεύσουμε.Δεν επέλεξαν εκείνα να τα φέρουμε στον κόσμο!! Και αυτό είναι υποχρέωσή μας να μην το ξεχάσουμε ποτέ!!!!!!!!!!!!
