Αγαπημένο ημερολόγιο ,
Πρωτομαγιά ονομάζεται η πρώτη μέρα του Μαΐου,
η οποία είναι μέρα αργίας (η Πρωτομαγιά δεν είναι αργία, για το
εργατικό κίνημα είναι απεργία) για πολλές χώρες του κόσμου. Τις
περισσότερες φορές η Πρωτομαγιά είναι συνώνυμη με την Παγκόσμια Μέρα των Εργατών (Εργατική Πρωτομαγιά), την ημέρα δηλαδή που τιμώνται οι αγώνες του εργατικού κινήματος. Ο εορτασμός όμως της Πρωτομαγιάς, έχει τις ρίζες του στις παγανιστικές
εορτές του παρελθόντος. Πολλά από τα αρχαία έθιμα έχουν επιβιώσει μέχρι
και σήμερα. Η σημασία της ημέρας της Πρωτομαγιάς για τους αρχαίους
λαούς οφείλεται στο γεγονός πως ημερολογιακά (για το βόρειο ημισφαίριο) η πρώτη ημέρα του Μαΐου βρίσκεται ανάμεσα στην Εαρινή Ισημερία και το Θερινό Ηλιοστάσιο, τοποθετείται δηλαδή στην αρχή της άνοιξης.
Οι πρώτοι εορτασμοί της Πρωτομαγιάς ξεκίνησαν στην προ-χριστιανική Ευρώπη με γιορτές όπως το κέλτικο Μπελτέιν και την εωσφορική γιορτή της Νύχτας του Walpurgis στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη. Με τον εκχριστιανισμό όμως της Ευρώπης, πολλές από αυτές τις γιορτές είτε απαγορεύτηκαν, είτε έλαβαν χριστιανικό χαρακτήρα. Έτσι, ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς έχασε τον θρησκευτικό του νόημα. Σήμερα, σε πολλές περιοχές της Ευρώπης επιβιώνουν έθιμα αυτής της εποχής όπως ο χορός γύρω από το Γαϊτανάκι. Σήμερα πολλές νεο-παγανιστικές ομάδες προσπαθούν να αναβιώσουν ανάλογα αρχαία έθιμα της Πρωτομαγιάς.
Για πολλές προ-χριστιανικές παγανιστικές κοινωνίες της Ευρώπης η Πρωτομαγιά εορτάζοταν ως η πρώτη ημέρα του καλοκαιριού. Έτσι το Θερινό Ηλιοστάσιο στις 21 Ιουνίου συνέπιπτε με τη μέση του καλοκαιριού.
Είναι γνωστό ότι στην αρχαία Ελλάδα
τέτοια κλαδιά ή στεφάνια τα χρησιμοποιούσαν πολύ συχνά. Δεν είναι
υπερβολικό να πούμε ότι δεν έλειπαν από καμιά σημαντική εκδήλωση του
δημόσιου, ιδιωτικού ή θρησκευτικού βίου. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η πιο
σημαντική γιορτή του Θαργηλίωνος, μήνα των αρχαίων Ελλήνων που
αντιστοιχούσε περίπου με τον δικό μας Μάιο, περιελάμβανε στα δρώμενά
της την κατασκευή ενός κλαδιού ανάλογου με το μαγιάτικο.Καθαρτικούς εορτασμούς με αναμμένες φωτιές πάνω σε λόφους (βλέπε Απόλλων - Ήλιος - προφήτης Ηλίας – Βάαλ, κ.α.) και πέρασμα μέσω αυτών, των κοπαδιών αλλά και των ανθρώπων, συναντάμε και στο Ιρλανδικό Baltane που γιορταζόταν την 1η Μαΐου. Στο Calton Hill του Εδινβούργου (Edinburgh), η νύχτα της 30ης Απριλίου εξακολουθεί να γιορτάζεται μέχρι σήμερα. Στην σύγχρονη Σουηδία
επίσης γιορτάζεται με φωτιές που ανάβονται την ώρα του λυκόφωτος και οι
νέοι κόβουν πράσινα κλαδιά από το δάσος και στολίζουν με αυτά τα σπίτια
των χωριών. Ανταμείβονται γι αυτό με αυγά που τους χαρίζουν οι
συντοπίτες τους. Τα αυγά, σύμβολο της γονιμότητας όπως και το κουνέλι,
μας παραπέμπουν στον εορτασμό και τα έθιμα του Ιουδαιο-Χριστιανικού Πάσχα ή Easter για τους Αγγλόφωνους.
Η Πρωτομαγιά, ως εργατική γιορτή, καθιερώθηκε στις 20 Ιουλίου 1889, κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης Διεθνούς (Σοσιαλιστικής Διεθνούς) στο Παρίσι, σε ανάμνηση του ξεσηκωμού των εργατών του Σικάγου την 1η Μαΐου 1886, που διεκδικούσαν το οκτάωρο και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Κατέληξε σε αιματοχυσία λίγες μέρες αργότερα, με την επέμβαση της αστυνομίας και των μπράβων της εργοδοσίας.
Οι πρώτοι εορτασμοί της Πρωτομαγιάς ξεκίνησαν στην προ-χριστιανική Ευρώπη με γιορτές όπως το κέλτικο Μπελτέιν και την εωσφορική γιορτή της Νύχτας του Walpurgis στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη. Με τον εκχριστιανισμό όμως της Ευρώπης, πολλές από αυτές τις γιορτές είτε απαγορεύτηκαν, είτε έλαβαν χριστιανικό χαρακτήρα. Έτσι, ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς έχασε τον θρησκευτικό του νόημα. Σήμερα, σε πολλές περιοχές της Ευρώπης επιβιώνουν έθιμα αυτής της εποχής όπως ο χορός γύρω από το Γαϊτανάκι. Σήμερα πολλές νεο-παγανιστικές ομάδες προσπαθούν να αναβιώσουν ανάλογα αρχαία έθιμα της Πρωτομαγιάς.
Για πολλές προ-χριστιανικές παγανιστικές κοινωνίες της Ευρώπης η Πρωτομαγιά εορτάζοταν ως η πρώτη ημέρα του καλοκαιριού. Έτσι το Θερινό Ηλιοστάσιο στις 21 Ιουνίου συνέπιπτε με τη μέση του καλοκαιριού.
Η Πρωτομαγιά, ως εργατική γιορτή, καθιερώθηκε στις 20 Ιουλίου 1889, κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης Διεθνούς (Σοσιαλιστικής Διεθνούς) στο Παρίσι, σε ανάμνηση του ξεσηκωμού των εργατών του Σικάγου την 1η Μαΐου 1886, που διεκδικούσαν το οκτάωρο και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Κατέληξε σε αιματοχυσία λίγες μέρες αργότερα, με την επέμβαση της αστυνομίας και των μπράβων της εργοδοσίας.
