Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2011

Καλωσήρθατε στο ιστολόγιό μας

Εδώ μπορείτε να γράφετε αυτά που σας απασχολούν στην καθημερινότητά σας. Καλή διασκέδαση!!!

4 σχόλια:

anonimi είπε...

ΔΕΝ ξέρω αν σήμερα φταει η ημέρα που ειναι μουντη ή εγω για αυτα που αισθανομαι. Για εμενα λόγω κάποιον συμβαντων όλες οι ημερες ειναι λίγο μουντες σημερα όμως ενω ξύπνησα ετσι απομακρη κάθισα για λίγο να ξεκουραστω πίνοντας τον καφε μου και καπνίζοντας και αποφασισα έτσι ξαφνικα οτι δεν θέλω να ειμαι αλλο μουντη σαν την ημέρα οτι θέλω να ειμαι χαμογελαστη ακόμη και αν για αρχη ειναι το γελιο μου σαν κολλημενο στο στομα μου. Ετσι λοιπον πριν βγω έξω αποφασισα να βαφτω πάλι να φτιαξω τα μαλλι αμου γιατι αυτο θελω να ντυθω όπως αισθανομαι εγω χωρις να υπολογισω κανεναν χωρις να υπολογισω αν κάποιος ενοχλειται με όλο αυτο. Και πριν βγω κοιταζομαισ τον καθρεπτη του ανσασερ και μετα απο πολυ μα πάρα πολυ καιρο αυτο που έβλεπα μου αρεσε γιατι καταλαβα δοτι τελικα σημασια δεν έχει πώς σε βλέπουν εσενα κάποιοι ανθρωποι πέρα απο αυτους που πραγματικα σε νοιαζονται αλλα τοπώς θέλεις εσυ να σε βλέπουν οι αλλοι και ξέρετε καττι αυτο μου αρεσε πάαλυ και ισως κατα κάποιο περιεργο τροπο αισθανομαι ποιο απελευθερωμενη απο πολλα...............

pigassos είπε...

Έτσι πρέπει να κάνουμε κάθε μέρα! Να κοιταζόμαστε στον καθρέφτη και να μας αρέσουμε!!!! Έτσι θα αρέσουμε και στους άλλους....

anonimi είπε...

pigasse συμφωνω απολυτως ισως μετα απο πολυ καιρο καταλαβα οτι για να αρεσω στους αλλους όπως θέλω πρεπει πρώτα απο όλα να αρεσω εγω σε εμενα

anonimi είπε...

Δεν ξέρω αν πολλοι απο εσας έρχονται στιγμές που αισθάνεσθαι σαν να πνιγόσαστε ή να μην θέλετε σε καμία περίπτωση να έρθει μια συγκεκριμένη ημέρα εγω προσωπικά εχω εδω και μια εβδομάδα που αισθάνομαι έτσι δεν θέλω να έρθει η παρασκευή με τίποτα βλέπετε την παρασκευη έχω επετειο γαμου και δεν ειναι οτι το καλύτερο αυτα τα 12 χρόνια έγγαμου βίου. Οταν παντρευτηκα νόμιζα ότι ειχα βρει το απαγκιο μου μετα απο τόσες δυσκολιες που έχω περάσει απο παιδακι ακόμα αλλα δυστυχως έπεσα έξω τελικά όχι μόνο δεν ήταν το απάγκιο μου ατυος ο άνθρωπος αλλά μάλλον ήταν η αρχη για να καταλάβω ότι αν και τους ανθρώπους τους ζεις με το που παν΄τρευόνται αλλάζουν εκάτον ογδόντα μοιρες και ειναι σαν να μην τους ξέρεις καθόλου δεν ξέρω αν φταει το γεγονός οτι θεωρουν οτι δένουν το γαιδαρο τους ή όχι πάντως για ένα ειμαι σιγουρη ότι ευχομαι όσο και να ακουστει σκληρο του χρ΄νου τετοια μερα να ειμαι ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ